Home Analyse Traditionele partijen winnen Franse regioverkiezingen, maar mogen ze daar blij mee zijn?
Analyse - juni 28, 2021

Traditionele partijen winnen Franse regioverkiezingen, maar mogen ze daar blij mee zijn?

Traditionele partijen winnen Franse regioverkiezingen, maar mogen ze daar blij mee zijn?

De grootste partij? Foert! Un arbre peut cacher la forêt zeggen de Fransen, en ook voor deze verkiezingen geldt dat je door het bos de bomen niet meer ziet. Want als er één partij deze verkiezingen gewonnen heeft, dan is het wel de partij van foert. De partij van “waarom zou ik gaan stemmen” of “ik zou niet weten waarom, of voor wie”. Bijna twee op de drie Fransen zijn niet gaan stemmen. Ondanks oproepen van verschillende politici is nauwelijks één procent méér kiezers komen opdagen dan bij de eerste ronde vorige week. Een nieuw historisch dieptepunt. Ooit was Frankrijk het land waar op café vooral over politiek werd gediscussieerd. Nu lijkt Frankrijk wel de kampioen van de politieke onverschilligheid.  Bekijk hier de reportage over de Franse regionale verkiezingen uit “Het Journaal”: Videospeler inladen… De schuldigen: ongeïnteresseerde jongeren… Wie is weggebleven en waarom? Uit onderzoek na de eerste ronde bleek dat de jongeren niet thuis gaven, vooral de categorie van 18 tot 24. Terwijl die jongeren net wél actief zijn in allerlei actiegroepen. Het is dus niet zo dat de wereld hen niet interesseert, ze lijken wel te twijfelen aan het belang van de representatieve democratie. Of zoals politologe Anne Muxel het zei in de krant Libération: “Dat ze niet gaan stemmen wil niet zeggen dat de jongeren niet geëngageerd zijn of geen belangstelling hebben voor maatschappelijke problemen. Ze hebben alleen andere uitdrukkingsvormen gekozen.” … of een staking van de burger? Maar niet alleen de jongeren zijn weggebleven. In sommige regio’s – Le Grand Est bijvoorbeeld, de streek van Ardennen-Lotharingen en Elzas – is maar liefst zeventig procent van alle stemgerechtigden niet komen opdagen. Dat zijn echt niet alleen jongeren. Het zijn zelfs niet alleen de laagopgeleiden en de mensen uit de buitenwijken. De opkomst was historisch laag in alle lagen van de bevolking. Er is een algemeen foert-gevoel, een globaal “ras-le-bol”. De boutade van wijlen komiek Coluche “als verkiezingen ergens toe dienden, ze zouden al lang verboden zijn” lijkt nog aanhang te winnen. Iets waar de politici en de partijen toch maar best rekening mee houden.  Marine Le Pen gaf haar nederlaag toe, maar blijft strijdbaar voor de presidentsverkiezingen Le Pen het volgende slachtoffer van de foertstem? Sommigen voorspellen al het eind van de extreme partijen. “Vroeger zei de kiezer foert door te stemmen voor Marine Le Pen of de radicaal-linkse partij van Jean-Luc Mélenchon. Nu blijven de foertstemmers gewoon thuis. Het einde van een tijdperk van toenemende polarisatie? Bij uiterst rechts wordt her en der al getwijfeld aan het scorend vermogen van de spits. Maar de klassieke politieke partijen rekenen zich toch maar niet te snel rijk. Het klopt dat het Rassemblement National het slechter heeft gedaan dan in de vorige regionale verkiezingen of bij de Europese verkiezingen, toen het RN de grootste partij was. Maar die nederlaag is op zijn minst gedeeltelijk toe te schrijven aan de lage opkomst. En als er één ding is waar de Fransen zich wél voor verplaatsen, dan is het voor presidentsverkiezingen. In 2017 kwam nog 77 procent opdagen, ook zonder stemplicht. Met andere woorden: de presidentsverkiezingen zijn iets heel anders dan deze regionale verkiezingen. Bovendien wordt er dan niet gekozen voor partijen met lokale mandatarissen, maar voor nationaal bekende presidentskandidaten. Een wereld van verschil.  Welke lessen voor de presidentsverkiezingen? AFP or licensors Frankrijk Centrumrechts wint regionale verkiezingen in Frankrijk, uiterst rechtse partij van Marine Le Pen breekt nergens door zo 27 jun 21:15 Vooraf waren peilers en analisten het erover eens. Deze regionale verkiezingen zouden de doorbraak voor Marine Le Pen betekenen. De definitieve vervelling van le Rassemblement National van zweeppartij naar beleidspartij. Het is dus anders uitgedraaid.  Maar door de extreem lage opkomst zeggen deze regionale verkiezingen waarschijnlijk niet zoveel. De kans blijft groot dat het volgend jaar toch weer een doorslagje wordt van 2017, met in de tweede ronde een duel tussen huidig president Macron en Marine Le Pen.  Al is er nog heel veel onduidelijk. We weten officieel nog niet wanneer die verkiezingen plaatsvinden, al lijkt het 10 en 24 april 22 te worden. We weten vooral niet wie er allemaal kandidaat zal zijn. Marine Le Pen in elk geval wél. Maar voor de rest? Iedereen denkt dat Emmanuel Macron zichzelf wil opvolgen, maar officieel heeft hij dat nog niet gezegd.  Presidentskandidaat gezocht (m/v) Voor de anderen wordt de herfst beslissend. De klassieke rechterzijde denkt aan een soort populariteitspoll. Xavier Bertrand – ruim herverkozen tot regiovoorzitter in de noordelijke Hauts-de-France – ziet zichzelf als de ideale presidentskandidaat voor (centrum)rechts. De verkiezingsuitzendingen waren nog geen twee minuten bezig of hij hield al een nationale speech, om zich in de kijker te zetten als présidentiable. Maar er zijn kapers op de kust. Ex-partijvoorzitter Laurent Wauquiez haalde het met vlag en wimpel in de belangrijke regio Auvergne-Rhône-Alpes. Valérie Pécresse deed het goed in Ile-de-France. En Europees Brexit-onderhandelaar Michel Barnier liet al vallen dat hij zichzelf wel ziet als president. Aan de linkerzijde is de flou artistique nog groter. Groene voorman Yannick Jadot wil tot één gezamenlijke kandidaat komen voor alles wat groen en links is. Terwijl de groenen dit najaar wel een eigen voorverkiezing houden…  De radicaal-linkse Jean-Luc Mélenchon wil opnieuw kandidaat zijn, terwijl hij ook wel weet dat hij het niet zal halen.  En de socialisten? Zij hebben nog helemaal niemand. Al loopt de burgemeester van Parijs, Anne Hidalgo, zich mogelijk warm. “We zijn beschikbaar” liet ze weten na de regionale verkiezingen. Officieel bedoelde ze, als burgemeester. Maar veel verbeelding was er niet nodig om er meer achter te zien. Maar dat blijft voorlopig toch gedoe in de marge. Want zoals de zaken er nu voorstaan, blijft een duel Macron – Le Pen de meest waarschijnlijke optie voor 2022. Zelfs na de regionale verkiezingen, hoe succesvol die ook waren voor de klassieke partijen.  Valérie Pécresse komt aan het venster kijken, ook voor de presidentsverkiezingen? Laurent Wauquiez, straks kandidaat-president voor de centrumrechtse LR? AFP or licensors

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *