,

1 – Klein vergrijp, toch ontslag

De meest tot de verbeelding sprekende ontslagen waren ook afgelopen jaar de zogenoemde ‘bagatelzaken’, waarbij werknemers voor een relatief gering vergrijp aan de dijk worden gezet.

Dit jaar telden we er ongeveer tien, waaronder een opmerkelijk aantal over dorstige en hongerige medewerkers. Zij werden ontslagen wegens het drinken van water, cola of een sapje of het wegnemen van een pak koekjes.

De opmerkelijkste zaak in deze categorie was het ontslag van een drogisterij-medewerkster, die wat geurtesters en een plastic tasje meenam. Zij verloor niet alleen haar baan, maar kreeg ook een claim van 18.000 euro van haar baas aan haar broek.

,

2 – Fysieke agressie

Een andere type ontslagzaak dat de wenkbrauwen altijd omhoog laat schieten, betreft fysieke agressie op de werkvloer. Ook daarvan kwamen er het afgelopen jaar een flink aantal langs.

Zo werd een afdelingschef op een scheepswerf bedreigd met een mes, gingen collega’s in een frietfabriek met elkaar op de vuist, en werd een vervelende klant in een supermarkt naar buiten geslagen.

Een geval apart was het ontslag van een installateur van Coolblue, die de keel van een sarrende collega dichtkneep. Coolblue zette de man op straat. Lastig, want hij stond prominent als model-medewerker op de bedrijfsbussen afgebeeld.

,

,

3 – Verbale agressie

Ook verbale agressie bracht het afgelopen jaar weer een aantal ontslagzaken voor de rechter. Zo konden twee medewerkers hun biezen pakken, die hun bazen uitmaakten voor ‘lul’ en ‘leugenaar’ en ‘idioot’ en fucking dictator’.

Een boa die in een groepsapp zijn chef en collega’s beledigde, kwam er genadiger vanaf. Het hof vond de beledigingen ‘respectloos, gezagsondermijnend en aanstootgevend’, maar oordeelde toch dat de man er niet voor op straat mocht worden gezet.

Het meest bijzondere geval betrof een automonteur, die het schelden overliet aan zijn vriendin. Zij maakte de garagehouder uit voor ‘kutwerkgever’ en ‘dikke vette kabouter’. Zij ging tekeer, hij verloor zijn baan.

,

4 – Diefstal

Diefstal is de nummer één reden voor ontslag op staande voet, schreven we ooit al eens. Ook daarvan waren dit jaar weer plenty voorbeelden.

Denk aan de kostbare juwelen en 518 smartphones, die foetsie gingen bij Fedex. Of aan de boa die volle boodschappenkarren niet afrekende bij haar dochter, die caissière was bij Albert Heijn.

Een kassamedewerkster van Jumbo die een gevonden armband ter waarde van 269 euro van een klant in haar zak stak, verloor niet alleen haar baan. Ook moest zij ruim 5000 euro aan schadevergoedingen betalen. En een bloemetje voor de klant.

,

5 – Fraude en gesjoemel

Ook kwam er een aantal ontslagzaken voor de rechter als gevolg van structureel gesjoemel of fraude. Wat te denken van de twee projectbegeleiders bij een bouwbedrijf, die woningcorporatie Ymere tilden voor 1,6 miljoen euro. Nadat zij aan de dijk waren gezet, eisten zij hun baan terug omdat hun gedrag ‘normaal’ zou zijn.

Al even bont maakte de dik betaalde directeur van een leasebedrijf het, die een bevriende consultant voor miljoenen liet inhuren bij een kwakkelend zorgbedrijf en daarvan zelf mee profiteerde.

,

6 – Vette vertrekpremies

In de top van het bedrijfsleven kan niet alleen lekker worden verdiend, maar kunnen ook de vertrekpremies royaal zijn. Dat blijkt maar weer uit de ontslagzaken van directeuren en bestuurders die dit jaar de revue passeerden.

Bijvoorbeeld van de financieel directeur van Beter Bed (362.000 euro) en een ruziënde bestuurder van vastgoedadviseur CBRE (865.00 euro). De ontslagen topman van televisieconcern RTL kon na lang wachten zelfs 2,4 miljoen euro bijschrijven.  

De meest geruchtmakende zaak was wel de bizarre ruzie tussen topondernemer Gerard Sanderink en zijn ex-vriendin, eveneens ex-directeur van enkele van zijn bedrijven. Zij greep naast ontslagvergoedingen, maar streek wel ruim 2 miljoen aan dwangsommen op.

,

7- Gemiste vette vertrekpremies

Ook in de top wordt natuurlijk wel eens naast een afkoopsom gegrepen. Dat overkwam dit jaar een fiscalist van Deloitte, en de voormalige rechterhand van John de Mol. Zij verloren rechtszaken om respectievelijk 2,8 miljoen en één miljoen.

De meest spraakmakende afgewezen ontslagpremie van dit jaar moet die zijn van de topman van drank- en parfumhandel Van Caem Klerks. Hij werd op straat gezet en kon fluiten naar de door hem geëiste afkoopsom van 2 miljoen euro. Oorzaak: strippers, antisemitische uitingen en dubieuze handeltjes.

,

8- Culturele clashes

Zelfs in de culturele sector doken afgelopen jaar opmerkelijke ontslagzaken op. Zo zette het Van Gogh Museum twee directeuren op straat, die eerder juist waren geprezen om hun commerciële beleid.

Een architecte van het gerenommeerde bureau Mecanoo kreeg van de rechter aanvankelijk 350.000 euro toegewezen, maar zag die afkoopsom in hoger beroep aan haar neus voorbij gaan.

Voor een recensent van De Volkskrant die flirtte met jonge schrijfsters viel een hoger beroep juist wel gunstig uit. Volgens het hof maakte de boekbespreker zich uiteindelijk niet schuldig aan seksuele intimidatie en leugens. De ontslagvergoeding was al even spraakmakend als de zaak: 400.000 euro.

,

9 – Pijnlijke zaken

Soms zijn zaken bijna te pijnlijk om op te schrijven of te publiceren. Dat gold voor een medewerkster die haar baan verloor, omdat zij als gevolg van medische redenen rook naar urine. Ook over de publicatie van een stuk over de medewerker die werd ontslagen omdat hij een verkeerd lichaam cremeerde, hebben we getwijfeld.

,

10 – Niet te geloven

Dit jaar dook er ook een aantal ontslagzaken op, die bijna onvoorstelbaar of ongelooflijk waren. Zo verloor een automatiseerder vlak voor zijn pensioen zijn baan, omdat hij op weg naar buiten probeerde de receptioniste van het bedrijf te zoenen.

Meer geluk had een kapitein van een zeeschip, die zich ter ontspanning naakt liet masseren door matrozen. De rederij wilde van de man af, maar de rechter zette een streep door de ontslagaanvraag.

,

Of wat te denken van de magazijnmedewerker van Lidl die zijn collega’s kinderporno toonde, hen bedreigde (‘ik snij je keel door’) en na ontslag een vertrekpremie van 360.000 euro eiste.

De mafste zaak betrof een rayonmanager van een technische groothandel, die niet op zijn werk verscheen omdat zijn beste vriendin zou zijn overleden. De vrouw bleek echter nog springlevend; de man kon op zoek naar een andere werkgever.

,

Gevallen apart: corona

Wat natuurlijk ontbreekt in deze top 10, zijn de coronagerelateerde ontslagzaken. Niet omdat die er niet waren, integendeel. Voor het tweede jaar op rij leidde corona in 2021 tot veel maatschappelijk debat, en dat strekte zich opnieuw ook uit tot arbeidsrechtelijke zaken.

Die varieerden van discussies over mondkapjes, vaccinatiebeleid, vervangende werkzaamheden, risicovolle vakantiebestemmingen, met coronaklachten thuisblijven of juist met corona op het werk verschijnen. De zaken waren zo divers, dat wij er een aparte top 10 van maakte. Die lijst verschijnt morgen.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here